ES
EGUN HONETAKO OGIA, MARTXOAK 8, IGANDEA
Kaixo! Ongi etorri Pastoral Barrutiaren astekaria dan El Pan de Cada Día aldizkariaren edizio berrira, datorren asteari begira agenda, abisuak eta informazio baliagarriarekin.
Pazkora bidean bi aste eman ondoren, hiru igandeko bigarren etapari ekingo diogu gaur, eta, horietako bakoitzean, pertsonaia maitagarri bat topatuko dugu: samariarra, jaiotzez itsua eta Lazaro. Hiru topaketa dira, betirako markatzen dutenak eta Jesukristok gutako bakoitzarekin eguneratu nahi dituenak. Elkarrekin, komunitatean, otoitz egiten dugu:
Jesus jauna, gaur zurekin hurbildu gara gure eguneroko errealitatearen putzura. Eskerrik asko emakume bakoitzaren topaketara irteteagatik, Samaritarrak bezala, errutinaren, nekearen eta, batzuetan, ikusezintasunaren zamaz kargatzen baitu. Eskerrik asko, Jauna, lanaren dohainagatik, baina batez ere egiten dutenen duintasunagatik. Eskerrik asko gure komunitateen motorra diren emakumeengatik, etxeetako, ospitaleetako eta ikasgeletako bizimoduari eusten diotenengatik, eta bulegoetan, fabrikan, landetan, auzoetan eta herrietan, ausardiaz, justizia eskatzen dutenengatik.
Gaur Eliza bezala esaten dizugu: Putzua izan nahi dugu non emakumeek aurkituko atsedena eta errekonozimendua. Gure parrokia eta auzoetan erantzunkidetasuna goiburua izan beharrean, praktika bat izatea nahi dugu, zaintza-lana guztion onuratzat har dadin. Emaiguzu zure ur bizia, Jauna, gure garizuma berdintasunerantz bihurtzeko bidea izan dadin. Samariako emakumeak bezala, gure aurreiritziak zure oinetan uzten ditugu, eta denei esaten diegu ahizpa eta anaia bakoitzaren aurpegian aurkitu zaitugula, duintasunaren eta justiziaren alde borrokan. Amen.
Datorren asteari begira, bi ohar dakarzkizuegu:
- Lehenengoa, astelehen honetan, martxoaren 9an, Joaquín Mazariegok zuzenduko dituen irakurketa-tailerrei buruzko informazio-saioa izango da.
- Saioa Las Mercedeseko Barrian izango da, martxoaren 9an, astelehena, 18:00etan.
- Aldi berean, asteazkenean, helduentzako garizuma-erretiroa izango da, Gurutze-bideari begira. Borja Uriarte Pastoral Barrutiko apaizak lagunduko dau.
- Datorren asteazkenean, martxoak 11, izango da, 19:30etan, meza ostean.
- Arrazoi beragatik, martxoaren 11ko 19:00etako meza Santa Anan izango da, ez Las Mercedesen.
Datorren domekan, martxoak 15, Pastoral Barrutiaren martxoko gazte meza ospatuko da. Ohikoa denez, Las Mercedesen 19:00etan, abesbatza gazteak lagunduta. Bertan, gainera, konfirmazio-prozesua jarraitzen ari diren pertsonek ibilbidearen bigarren zeinua jasoko dute.
Ebanjelioaren irakurketa San Juanen arabera
Garai hartan, Jesus Samariako herri batera iritsi zen, Sicar izenekora, Jakobek bere seme Joseri eman zion zelaitik gertu. Hor zegoen Jakoben putzua. Jesus, bidean neka-neka eginda, putzuko barautsean eseri zen besterik gabe. Eguerdi inguruan zen.
Orduan Samariako emakume bat iritsi zen ura ateratzera eta Jesusek esan zion: “Emaidazu edaten”. (Dizipuluak herrira joan ziren janaria erostera). Samariarrak erantzun zion: “Nola eskatzen didazu, judua izanik, niri edateko, samariarra bainaiz?” (Juduek ez dituztelako samariarrak tratatzen). Jesusek esan zion: “Jakingo bazenu Jainkoaren dohaina eta nor den edateko eskatzen dizuna, zuk berari eskatuko zenioke, eta berak ur bizia emango lizuke”.
Emakumeak erantzun zion: “Jauna, ez duzu urik ateratzeko ere, eta putzua sakona da, nola emango didazu ur bizia? Gure aita Jakob baino gehiago al zara, putzu hau eman ziguna, berak, bere seme-alabek eta bere aziendek edan zutena baino gehiago? ” Jesusek erantzun zion: “Ur honetatik edaten duena egarri egiten da berriro. Baina nik emango diodan uretik edaten duena ez da inoiz gehiago egarri izango; nik emango diodan ura bere baitan betiereko bizitza emateko iturri bihurtuko da “.
Emakumeak esan zion: “Jauna, emaidazu ur hori, berriro egarri izan ez dadin eta honaino atera beharrik izan ez dezan. Ikusten dut profeta zarela. Gure gurasoek gurtza eman zuten mendi honetan eta zuek diozue gurtza eman behar den lekua Jerusalemen dagoela “.
Jesusek esan zion: “Sinets iezadazu, emakumea, badatorrela ordua ez mendi honetan ez Jerusalemen ez Aita gurtzeko. Ezagutzen ez duzuena gurtzen duzue, guk ezagutzen duguna gurtzen dugu. Salbamena juduengandik datorrelako. Baina badator ordua, eta hemen da, non benetako kultua eman nahi dutenek Aita adoratuko duten izpirituz eta egiaz, horrela nahi baitu Aitak gurtza eman diezaioten. Jainkoa izpiritua da, eta hura gurtzen dutenek izpirituz eta zinez egin behar dute “.
Emakumeak esan zion: “Badakit Mesias (hau da, Kristoa) etorriko dela. Etortzen denean, berak emango digu guztiaren berri “. Jesusek esan zion: “Ni naiz zurekin hitz egiten duena”.
Herri hartako samariar askok Jesusengan sinetsi zuten emakumearen testigantzagatik: “Egin dudan guztia esan zidan”. Samariarrak bera zegoen lekura iritsi zirenean, beraiekin geratzeko erregutzen zioten, eta han geratu zen bi egunez. Askoz gehiagok sinetsi zioten hitza entzutean. Eta esaten zioten emakumeari: “Ez dugu sinesten zuk kontatu diguzunagatik, guk geuk entzun baitugu eta badakigu bera dela, benetan, munduaren salbatzailea”.
EBANJELIOARI BURUZKO IRUZKINA
Jose Eizaguirre, Getxoko Fe y Vida komunitateko kidea
Aste honetan bertan albiste deigarri batekin egin dut topo: BurkinaFasoko apaiz katoliko bat bere aitarekin adiskidetu da, hogeita hamar urtez elkarrengandik urrun egon ondoren. Duela hiru urtetik hona, bere aitak, meskitako imamak, eta berak, elkarrekin ospatzen dituzte Ramadana eta Garizuma. Pentsaezina zirudiena gertatu zen, nahiz eta denbora behar izan.
Bestalde, duela hilabete batzuetatik hona erlijioaren nolabaiteko berbizipenaz hitz egiten da, kristau-birbizitzeaz. Adibideak ugariak dira. Klausurako komentu batean sartu nahi duen neska gazte bati buruzko Los Domingos filmak 5 Goya sari irabazi ditu, pelikula onenarena barne. Era berean, Rosalia bezalako abeslari ezagun batek fedeaz eta Jainkoaz hitz egiten du bere azken diskoan, Lux.
Joan den Urtezahar gauean La Oreja de Van Gogh taldeak bere lehen agerpena egin zuen jendaurrean, Amaia, bere lehen abeslaria, buru zuela, erlijiotasunaz hitz egiten zuen abesti batekin. Badirudi ezer esaten ez zuenak zentzu berria hartzen duela. Hau guztia benetako zerbait da ala moda iragankor bat? Emango al du, edo borraja-uretan geratuko da? Ikusiko dugu. Goizegi da ondorioak ateratzeko. Gaurko ebanjelioak honetaz beraz, berrelkartzeaz eta berraurkitzeaz hitz egiten digu.
Jesusek geldialdi bat egiten du Judeatik Galilearako bidean. Ibilbide erdian gelditzen da Sikarren, Samaria eskualdeko herri txikian. Hau ez da kasualitatea (ebanjelioetan ez da ezer). Judeako juduak ezin ziren ikusi Samariako juduekin. Gorroto eta gorrotoen historia zaharra zen, duela bostehun urte sortua. Jesusek samariarrarekin topo egin zuenean, baziren 150 bat urte Jerusalemgo juduek samariarren tenplua suntsitu zutela.
Talde bakoitzak bere tenplua (edo geratzen zitzaiona) eta mendi santua zituen, baita hebrear Bibliaren bere bertsioa ere. Jakina, biek bestearen aurka egiten zuten, eta ez zuten elkar ukitzen. Horregatik, Judeatik Galileara eta alderantziz joateko ohikoena ez zen Samariatik igarotzen zen bidea hartzea, bide horren paraleloan Jordaneko haranetik zihoana baizik. Jesus, ordea, hartu ustekabeko bidea. Heretikoen lurraldetik desbideratzen da eta haiekin topo egiten du. Are gehiago, Judeako juduei zuzendutako bere parabola ospetsuan, samariar bat jartzen du erlijioso baten jokabidearen adibide.
Bestalde, emakumea egunero ur bila joaten den putzua ez zen edozein putzu. Patriarkoekin lotuta zegoen. Ebanjelioak Jakoben putzua zela esaten digu, Abrahamen biloba, Isaacen semea eta Israelgo 12 tribuak aterako ziren 12 seme-alaben aita (hau guztia Genesiaren liburuan kontatzen da). Beraz, tradizio handiko lekua da. Emakumea egun hartan putzura joan zen betikoa egitera, ura hartzera, eta Jesusekiko ustekabeko topaketak beste pertsona bat bihurtu zuen.
Aspaldi erretiratutako gizon bat bere parrokian astero Biblia talde batean parte hartzera animatu zen. Geroago esan zuen: “Bizitza osoa daramat igandetan mezetara joaten. Zergatik ez zidan inork inoiz kontatu talde honetan aurkitu dudana? ” 2020an baieztatu zen emakume heldu batek aitortu zuen bizitza osoa eman zuela elizatik kanpo, azkenean haren barruan aurkitu zuena bilatzen.
Oraintsu, parrokia bateko gazte talde bateko gurasoak Eukaristiari buruzko formazio batera joan ziran. Eskerrak emanaz, esan eben ez zirala modu berean mezetara joango. Parrokiako egunerokotasunaren hiru adibide xume dira, baina garrantzian jartzen dute arreta: tradizioa bizirik dago Jesusekin elkartzera garamatzanean.
Hau ez da automatikoa. Gure aldetik jarri behar dugu, putzuraino hurbildu eta Jaunaren begiekin begiratzen uzteko prest egon behar dugu. Prozesu honetan, samariarrak bost senar izan dituela entzuteko trantzetik igaro behar du, baina azkenean bere herrikoak Jesus ezagutzera eramaten ditu. Bere tradizioak zegoen tokian uzten zuen, Judeako juduekin aurrez aurre eta emakume errazaren ospea (merezia ala ez) zuela, Jauna agertzen den arte.
Honen ildotik, bada ebanjelioan oharkabean pasa dakigukeen xehetasun bat: Jesus nekatuta dago eta emakumeari edaten emateko eskatzen dio. Lehenengo eskatzen du, baina gero askoz gehiago ematen du (salbazioa). Hau beti da horrela berarekin, beti maiteko baitu guk baino gehiago.
Gure elizbarrutiko elizan eta eliza unibertsalean baztertu beharreko zerbait da susmoz begiratzeko eta gainerako parrokien, taldeen, mugimenduen… ekimenak epaitzeko joera hori. Funtsezkoan ere gehiago sakondu beharko genuke, eta ez jakintzat edo gutxietsitzat eman, antzinakoa delako.
Frantzisko aita santuak Vatikanoko Kuriako kideei esandako hitz hauek entzuten ditut: «” progresisten “eta” kontserbadoreen “(edo progreen eta karken) arteko banaketaz eztabaidatzen jarraitzen dugu, baina hau ez da ezberdintasuna: benetako ezberdintasun nagusia” maiteminduen “(Jaunarenarekin) eta” ohituen “artean dago». Agian hau guztia Jainkoarekin, bere Semearekin, besteekin berriz elkartzea eta geure tradizioa berraurkitzea alferrikakoa eta garestia irudituko zaigu, baina, noiz hasiko gara?