EGUNEROKO OGIA, URTARRILAK 25, IGANDEA
Kristauen batasunaren astea
Kaixo! Ongi etorri Pastoral Barrutiaren astekaria dan Egun honetako ogia aldizkariaren edizio berrira, datorren asteari begira agenda, abisuak eta informazio baliagarriarekin.
Igande honetan, urtarrilak 25, Kristauen Batasunaren aldeko Otoitz Asteari amaiera emango diogu, Espiritu bakarra, itxaropen bakarra lelopean. Aste honi amaiera emateko, otoitz egin genuen gure batasunaren alde:
Zuk irrikaz itxaroten zenidan
nire erantzuna, nire indarra.
Nik zure hitz, oihu eta xuxurla guztiak entzun nituen,
eta zure ahoan kantu berri bat jarri nuen, ez hain presazkoa,
ez hain desesperatua, ebanjeliozko kantu bat, justiziazkoa, egiazkoa. Ez dut nahi sakrifizio antzurik edo eskaintza hutsik.
Ez dut horrelakorik behar.
Orduan zuk esaten didazu hemen zaudela, nire borondatea egin nahi duzula,
eta ni poztu egiten naiz, nire borondatea zure ongia delako,
gizaki bakoitzaren ongia.
Salbazioa aldarrikatzen duzu batzar handiaren aurrean
eta zure bizitzak maitasunaz, itxaropenaz eta bizitzaz hitz egiten du.
Eta nik, Jaunak, badakit.
Asteazken honetan, urtarrilak 28, Las Mercedes parrokian 19:00etan Ayalde ikastetxearen konfirmazioak ospatuko dira.
Ebanjelioaren irakurketa San Joanen arabera (1, 29-34)
Hurrengo egunean, Joanek Jesus ikusi zuen, beragana hurbiltzen ari zela, eta esan zuen:
– Hau Jainkoaren Bildotsa da, bekatua mundutik kentzen duena. Horri buruz ari nintzen nik esan nuenean: “Nire atzetik nire gainetik dagoen bat dator, ni baino lehenago existitzen zelako”. Nik neuk ez nuen ezagutzen, baina urarekin bataiatzeko arrazoia bera Israelera ager zedin da. Juanek testigantza eman zuen esanez:
– Nik ikusi dut Izpiritua zerutik jaisten ari zela uso bat bezala eta bere gainean geratzen zela. Nik neuk ez nuen ezagutzen, baina urarekin bataiatzera bidali ninduenak esan zidan: «Espiritua jaisten eta gainean dirauela ikusten duzun hori, hori da Espiritu Santuarekin bataiatuko duena». Eta ikusi dudanez, hau Jainkoaren Semea dela adierazten dut.
Jesusek jakin zuenean Juan atxilotu zutela, Galileara erretiratu zen. Nazaret utzirik, Kafarnaun kokatu zen, itsasoaren ondoan, Zabulon eta Neftali lurraldean, Isaias profetaren bidez esandakoa bete zedin:
«Zabulonen lurra eta Neftaliren lurra, itsasorako bidean, Jordanen beste aldean, jentilen Galilea. Ilunpetan bizi zen herriak argi handi bat ikusi zuen; lurrean bizi zirenak eta heriotzaren itzalak, argi batek distiratu zituen».
Harrezkero, Jesus predikatzen hasi zen, esanez: «Bihur zaitezte, zeruetako erresuma gertu dago eta».
Galileako itsasotik paseatzen ari zirela, bi anaia ikusi zituen, Simon, Pedro izenekoa, eta Andres, itsasoan sarea botatzen ari zirenak, arrantzaleak baitziren. “Zatozte nire atzetik eta gizon-arrantzale egingo zaituztet”, esan zien.
Eta aurrera eginez, beste bi anaia ikusi zituen, Santiago, Zebedeoren semea, eta Juan, bere anaia, txalupan zeudela Zebedeorekin, bere aitarekin, sareak birpasatzen, eta deitu egin zien. Berehala txalupa eta aita utzi eta atzetik joan zitzaizkion.
Jesus Galilea osoan zehar zebilen bere sinagogetan irakasten, erresumako ebanjelioa aldarrikatzen eta herrian gaixotasun eta gaitz guztiak sendatzen.
DEIA
Jose Eizaguirre, Fe y Vida komunitateko kidea. Gaurko ebanjelioa Jesusen lehenengo lau dizipuluen deia da: Simon, Andres, Santiago eta Juan. Eszena laburra da, baina jarraian aurkezten dugun ñabarduraz betea:
1. Deigarria da zein azkar gertatzen den dena. Jesusek deitzen die eta atzetik doaz. Munduaren sorkuntzaren pasartea gogorarazten du: Jainkoak zerbait existitzen dela esaten du eta zerbait hori existitzen hasten da. Polita da Jesusi jarraitzeko dei hori bizitza berri baten hasiera bezala ikustea.
2. Mateo ebanjelariak lehen 4 dizipuluen bizitza aldaketa erradikala kontatzen digu bertset gutxi batzuetan; dena uzten dute (bere lanak, bere familiak, bere bizimodua) hitz gutxi batzuk esaten dizkien arotz bati jarraitzeko. Konplexuagoa izango zen, baina bi arrazoirengatik utzi zituzten sareak:
a Izan ere, ahitzen ari zen bizitza batean murgildu ziren, gauza bera baino gehiago.
b. Promesa bat zegoelako, “gizonen arrantzale” izatea, abentura, apropos, fruitua zirudiena.
3. Jesusek gizon arrantzaleak esamoldea arrantzale batzuei zuzentzeko erabiltzeak hitz joko apur bat izan lezake, bere jarraitzaile potentzialei keinu bat. Hala ere, Jaunaren errukia ere adierazten du: bere jatorria onartzeko modu bat da. Frantzisko aita santuak zioen bezala, ez dago santurik iraganik gabe.
4. Jesusen garaian ohikoa zen ikaslea maisua bizi zen lekura joatea. Jaunarekin alderantziz da; bera da aurrena hurbiltzen dena. Gurekiko interesa erakusten du horrela, eta esan digu ez dagoela bera hurbildu ezin denarekin topo egiteko lekurik. Hau gainerako ebanjelioan ikusiko dugunaren aurrerapena da: maisua gizarte-konbentzioak hankaz gora jartzen (larunbatean sendatzen, bekatarien etxean bazkaltzen, gaixoei jotzen uzten…).
5. Sareak uzteak bere konplexutasuna du. Ez da botoi bat ematea eta kito. Ez dakigu Simonek eta besteek beren lana eta eskualdea uzteak zer eragin izan zuen haien inguruan. Segurua dena da zalaparta eta erresistentziak sortu zituela inguruan. Gainera, sareak uzteak arriskuak ekar ditzake. Juan Bataiatzailearen atxiloketan ikusten dugu, ebanjelioaren hasieran iraganetik aipatzen dena. Jesusek aurrerago aurkituko dituen arazoen aurrerapena da. Ezin dugu ahaztu, tradizioaren arabera, apostolu guztiak, bat izan ezik, bortizki hil zirela.
6. Esan ohi da pertsonak kontrakoak eramaten dituenean ezagutzen direla. Baita autoa eskatzen zaienean ere. Juan Carlos Ortiz artzain ebanjelikoak, “El discípulo” liburuan, oso elkarrizketa interesgarria dakar Jesusen eta bere ikasle baten artean. Jaunak zer duen galdetzen dio, eta txikitik hasten da: diru-zorroan dagoen dirua. Erantzunak ez du maisua konbentzitzen eta esaten dio: “Txartel horiek nireak dira, baina zer gehiago duzu?” Orduan aipatu autoa. “Nirea ere bada. Zer gehiago? “, erantzuten dio. Jesusen ekinaren aurrean, dizipuluak, orduan, gehien lotzen zaiona aipatzen du: bizitza osoko aurrezkiak, ohiko etxebizitza, bigarren bizilekua. “Oso ondo, oso ondo, hori ere nirea da. Zer gehiago geratzen zaizu? “, erantzuten dio. Dizipuluak harritu egiten du: “Ez zait beste ezer geratzen. Nire emaztea eta seme-alabak bakarrik! “, eta Jesusek erantzuten dio:” Nireak ere badira “. Dizipulua ez da harritzen. Orduan esaten dio: “Orain dena itzuliko dizut eta nik esango dizut nola erabili”. Jainkoari eskerrak, kasu gehien-gehienetan sareak uzteak ez dakar lehen aipatu ditugunak bezain lotura dramatikorik. Baina kasu guztietan esan nahi du Jaunak zerbait esan behar duela nire bizimoduari buruz. Nork esaten dit niri bere izenean?